تب کریمه کنگو چیست؟

تب کریمه کنگو یک بیماری ویروسی است که نوعی کنه لاک دار (ixodid) ناقل آن است. شروع بیماری بسیار سریع و با نشانگانی چون سردرد، تب بالا، درد مفاصل، درد شکم، خونریزی زیر جلدی، خون دماغ، خلط خونی و استفراغ خونی همراه است. همچنین چشمان قرمز، سرخ شدن صورت، سرخ شدن حلق و نقاط قرمز روی سقف دهان هم معمول هستند.

علائم بیماری یک تا سه روز پس از نیش کنه آلوده یا 5 تا 6 روز بعد از تماس با حیوان آلوده ایجاد می شود. خونریزی، خطر اصلی برای بیمار است و موارد منجر به مرگ بیشتر ناشی از خونریزی های شَدید داخلی هستند.

تب کریمه کنگو، جزء بیماری های مشترک انسان و دام است و به سه طریق انسان را مبتلا می کند:

1) انتقال از حیوان به انسان: افرادی که از نزدیک با دام سر و کار دارند، مانند چوپان ها، قصاب ها، کارکنان کشتارگاه ها و کارگاه های بسته بندی گوشت و همچنین دامپزشکانی که در معرض تماس با دام آلوده قرار می گیرند، از خطر ابتلا به تب کریمه کنگو مصون نیستند.

2) انتقال از کنه: انتقال این ویروس به انسان ها از طریق نیش مستقیم کنه های بیمار هم امکانپذیر است.

3) انتقال از انسان به انسان: گندزدایی نادرست و غیر اصولی تجهیزات پزشکی بیمارستان و همچنین استفاده دوباره از سوزن های تزریقات می توانند از عوامل پخش بیماری باشند. همچنین ارتباط با ترشحات بدن و دیگر مایعات بدن فرد بیمار و انتقال به فرزند از طریق شیر مادر نیز از عوامل دیگر می باشند.

نکته:

1) پوشیدن دستکش و دیگر پوشش ها برای مراقبت از نیش حشرات توصیه می شود.

2) گوشت خود منبع عفونت نیست. زیرا پس از ذبح، گوشت اسیدی می شود و ویروس احتمالی در آن تا حد زیادی از بین می رود.

3) با وجود نداشتن واکسن، تجویز دارویی به نام ریباویرین که در درمان هپاتیت ث استفاده می شود، تا حدودی مرگ و میر در اثر این بیماری را کاهش می دهد.